Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/17020 K.2016/1722

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

12/12/2013 tarihli oturumda Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasının, sanıkların yüzüne karşı verilmesi ve TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında, tebliğnamenin bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanların adli raporlarında vücutlarındaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanıkların cezasından 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,