Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/18650 K.2015/35143

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar G.. M.. ve Ç.. M.. hakkında evi terk eden çocuğu ailesine veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Evi terk eden çocuğu ailesini ve yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçunda korunan hukuki yarar, velinin aile hukukundan kaynaklanan velâyet hakkı olup, velâyet hakkı sahibi olan çocukların annesi katılan Ş.. L..'in hükmü temyiz etmediği, çocuklar M. Kadir ve Aleyna'ya yaşları nedeniyle baro tarafından atanan zorunlu vekillerin 5271 sayılı CMK'nin 237 ve devamı maddelerine göre, çocuklar adına kamu davasına katılmaya ve kurulan hükmü temyize hakları bulunmadığından, mağdurlar Muhammed Kadir ve Aleyna vekillerinin temyiz istemlerinin 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık G. M.hakkında katılan Ş.. L..'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesi uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6, 7. madde ve fıkrası uyarınca "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenerek infaz yetkisinin kısıtlanması,