Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/18730 K.2015/36879

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında mağdurlar İ.. B..,E.. B.. ve E.. Ö..'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezaların tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile yapılan değişiklik uyarınca sanığa verilen doğrudan verilen adli para cezalarının kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı CMK'nin 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık hakkında mağdur Y.. B..'a yönelik silahla neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçudan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

a)5237 sayılı TCK'nun 87/3 maddesindeki atıf 86. maddeye yönelik olduğundan, mağdurda yaşamsal tehlikeye ve kemik kırığına neden olan yaralanmadan dolayı sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren 87/1.d-son maddesiyle sorumlu tutulabileceği, ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken cezanın ayrıca 87/3 maddesi uyarınca arttırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekildeki uygulamayla sanığa fazla ceza tayini

Kabule göre de; sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca arttırım yapılırken '6 yıl 8 ay hapis cezası' yerine, yazılı şekilde '5 yıl 6 hapis cezası' TCK'nin 29.maddesi uyarınca indirim yapılırken "2 yıl 8 ay hapis cezası" yerine, yazılı şekilde "2 yıl 12 ay 12 gün hapis cezası" TCK'nin 62 maddesi uyarınca indirim yapılırken '2yıl 2 ay 20 gün hapis cezası' yerine, yazılı şekilde "1 yıl 10 ay hapis cezası" belirlenip sonuç cezanın da eksik tayini

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,