Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/18977 K.2015/24962

Kasten yaralama suçundan sanık O.. S..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2,000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kumluca Sulh Ceza Mahkemesinin 11/09/2013 tarihli ve 2012/98 Esas, 2013/450 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.05.2015 tarih ve 2015/9256 – 29917 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2015 tarih ve 2015/179520 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/06/2014 tarihli ve 2014/24036 Esas, 2014/20299 sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması,

cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, mahkemece belirtilen nitelikte gerekçeden yoksun bir kararın kaleme alındığı, sonrasında durumun fark edilmesi üzerine bir tutanak düzenlenerek kararda gösterilmesi gereken gerekçeye ilişkin hususlara bu tutanakta yer verilmiş olmasının ise karardaki bu eksikliği gidermeyeceğinin anlaşılması karşısında, gerekçeden yoksun hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.