Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/19086 K.2015/36146

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın, sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, yargılamayı yapan mahkemece dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanık aşamalarda katılanın kendisine küfürlü sözler söylediğini, eline aldığı süpürge sopası ile kendisine saldırması üzerine suçu işlediğini savunması, dinlenen tanıkların beyanından olayın başlangıcını görmediklerinin anlaşılması karşısında sanığın savunmasında bildirdiği ve çay ocağında birlikte oturduğunu söylediği A. T.'ün tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, buna göre sanığa TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığa haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Suçun işlenmesinde kullanılan plastik taburenin üçüncü kişilere ait olması nedeniyle müsaderesine karar verilmeyeceğinin gözetilmemesi,