KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/19178 E., 2015/34975 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/361237
- Mahkemesi
- Düziçi Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/09/2013
- Numarası
- 2012/247 (E) ve 2013/187 (K
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık Mehmet hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırıldığında, sanığın 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonuç ceza doğru olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık İsa'nın mağduru diğer sanık Mehmet ile iştirak halinde yaraladığı anlaşılmakla sanıkların TCK'nin 37/1. maddesi gereğince asli fail olarak cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Sanıklar İsa ve Mehmet'in sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden dolayı müştereken sorumlu tutulmaları gerekirken sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, yargılama gideri ile ilgili paragraftaki “Yargılama sırasında yapılan 7 posta gideri 17,95 TL., 13 davetiye gideri 94,00 TL. ve 2 ATK rapor gideri 195,00 TL. olmak üzere toplam 285,50 TL.'nin,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/19178, K. 2015/34975, 7 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama