KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/1930 E., 2015/21387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 5 - 2013/271793
- Mahkemesi
- Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/05/2013
- Numarası
- 2011/497 (E) ve 2013/327 (K
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar ve katılan sanığın kavga sırasında mağdur Ertem'e ait lokantanın eşyalarını kırdıkları ve üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu ve sanık Fatih'in mağdur Hamdi'ye yönelik kasten yaralama suçunu kasten işlenmiş olmalarına karşın sanıklar ve katılan sanık hakkında TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, sanık Fatih hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesine karşın TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
1) Sanıklar ve katılan sanık hakkında mala zarar verme, sanık Fatih hakkında Hamdi'ye yönelik kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ve katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık Şahin ve Fatih hakkında katılan Selahattin'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Sanık Fatih'in katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediğine dair mahkemenin kabulünde herhangi bir tespite yer verilmemesine karşın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
aa) Kabule göre; sanıkların kavga sırasında katılana kasten vurmuş olmalarına rağmen koşulları oluşmadığı halde haklarında TCK'nin 21/2. maddesine göre olası kast hükümlerinin uygulanması,
Esas No : 2015/1930 Karar No : 2015/21387 Tebliğname No : 5 - 2013/271793
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/1930, K. 2015/21387, 18 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama