KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/20436 E., 2015/36640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2014/44308
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03/12/2013
- Numarası
- 2013/301 (E) ve 2013/535 (K
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 16.04.2013 tarihli kararla tehdit suçundan verilen beraat hükmünün katılan M.. Ö.. vekilinin temyizi üzerine bu hüküm yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01.01.2015 tarih ve 2013/382922 numaralı tebliğname düzenlenerek dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderildiği, 2015/106 esas numarası aldığı anlaşıldığından tehdit suçu hakkında verilen karar dairemizce temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.
1) Katılan M.. Ö.."ün 24.04.2012 tarihli duruşma beyanında burnunun kırıldığını, halen tam düzelmediğini beyan etmesi karşısında, katılan hakkındaki tüm tıbbi evraklar temin edilerek katılanın burnunun kırılmasının 5237 sayılı TCK'nin 87.maddesinde düzenlenen başka bir sonuca yol açıp açmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
2) Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerçekleştiği iddia edilen yerin olay tarihi itibariyle henüz katılanların özel hayatına özgülenmemiş tadilat işleri yaptırılan boş bina özelliğinde olması nedeniyle sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında cezaya hükmedilmesi,
3) Duruşmalarda kendini vekil marifetiyle temsil ettiren katılan M.. Ö.. lehine, sanık M.. E.. aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
4) Sanık hakkında verilen adli para cezalarının 10 eşit taksit halinde tahsiline karar verildiği halde taksit aralığının kararda gösterilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/20436, K. 2015/36640, 22 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama