Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/20779 K.2015/26795

Basit yaralama suçundan (. sanık A.. S..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2014/134 esas,

2015/87 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına dair mercii Edirne 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve 2015/347 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.05.2015 tarih ve 2015/10982–35246 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2015 tarih ve 2015/202724 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet Savcısı, diğer katılan A. K. ve diğer sanık S.A. tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, dosya aslının Yargıtay incelemesinde bulunduğu anlaşılmakla, onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Sanık hakkında daha önce Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesince 25/05/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden bahisle itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesinin eylem tarihi olan 01.08.2013 tarihinde yürürlükte bulunmadığı, sonradan yapılan yasal değişikliğin sanık aleyhine yorumlanamayacağı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: