Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/20810 K.2015/36522

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık Yusuf vekilinin 19/12/2014 tarihli süre tutum dilekçesinin ardından verdiği 22/01/2015 ve 26/02/2015 tarihli dilekçelerin içeriklerine göre vekil edeni Yusuf hakkında verilen kesin nitelikteki adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karara ilişkin vaki temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı gibi, sanık Yalçın hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin de bulunmadığı, katılan Yusuf vekilinin sanık Yasin hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin suçun vasfına yönelik olduğu ve kararın temyizi kabil olduğu görüldüğünden, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.02.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. İhtisas Kurulu'nun 11/04/2014 tarihli raporunda, mağdurun vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığı belirtilmiş ise de, mağdurun diş kırığına neden olan yaralanmasının, “kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının” tespit edilmesi karşısında, mağdura yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine, TCK'nin 86/2 maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,