Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/21949 K.2016/229

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdurun temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı, davaya katılmak istemediği ve sanık lehine kararı temyiz yetkisi bulunmadığından, mağdurun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62 maddeleri uyarınca verilen 150 gün karşılığı adli para cezasının, TCK'nin 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 30,00 TL'den 4.500,00-TL adli para cezasına çevrilmesi yerine, hesaplama hatası sonucu 4.5000,00- TL'ye hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki “4.5000,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "4500,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.