Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/23041 K.2016/2839

Gereği görüşülüp düşünüldü; 1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 18/06/2010 tarihli raporda yüzünde sabit iz yönünden ve duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ya da zayıflamasına neden olup olmadığı yönünden rapor düzenlenebilmesi için şahsın tüm tıbbi evrakları ile birlikte randevu alınarak muayene olmak üzere Kuruma gönderilmesinin uygun olacağı bildirildiği halde, bu hususlarda rapor alınmadan karar verilmesi ve haksız tahrik indiriminin oluşa uygun düşmeyecek şekilde 1/2 oranında uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından;

sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdur ...'i kasten yaraladığına dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, mağdur ...'u yaralama suçu yönünden alınan doktor raporundan mağdurda darp cebir izi bulunmadığının belirtilmesi ve tanık beyanının mevcut bulunmaması karşısında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,