Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/23394 K.2016/2556

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay CGK’nin 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararı ile Özel Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılması gerektiği halde, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde belirtilen tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,