Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/23582 K.2016/3649

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 Sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa yaralama suçundan doğrudan tayin olunan adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle, müşteki sanık vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama aşamasında şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki hakkında, kamu davasına katılma talebi konusunda karar verilmeden hüküm kurulan ve süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden müşteki vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 261.maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek; CMK'nin 237/2 maddesi gereğince müşteki ...’ın katılan, olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,