Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/23736 K.2016/2552

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İlk haksız eylem olan hırsızlığın sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanmamasına karar veren mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki (1) No'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin telefonunun çalındığını farketmesi üzerine, dolmuştan inip sanıkların peşinden giderek, sanıkları yakalayıp telefonunu sorması ile sanık ... tarafından telefonun müştekiye verilmesi ve müştekinin telefonunun çalınmasına sinirlenerek sanık ...'a tokat atması üzerine sanık ...'in silahtan sayılan bıçakla müştekiyi hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması, sanık...'ın ise silahtan sayılan bir alet kullanmaksızın eliyle darp etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların birlikte suç işleme iradesi ile hareket etmeleri söz konusu olmadığı halde, sanık ...'ın sadece kendi eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09/02/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

1) Dosya kapsamına göre müştekinin bindiği dolmuşun arka dörtlü koltuklarında otururken araca daha sonra binen sanıklardan ...'in müştekinin yanına oturduğu, sanık ...'ın ise müştekinin yanına oturmadığı, sanıkların dolmuştan inmesi sırasında cep telefonunun üzerinde olmadığını fark eden müştekinin dolmuştan indiği ve sanık ...'dan cep telefonunu alıp almadığını sorduğunda sanık ...'ın cep telefonunu müştekiye teslim ettiği,

bu itibarla müştekiden sonra dolmuşa binen sanıkların müştekinin cep telefonunu çalmak amacıyla dolmuşa bindikleri veya sanık ...'in sanık ... tarafından gerçekleştirilen hırsızlık sırasında müştekinin dikkatini dağıtarak sanık ...'ın işini kolaylaştırdığı hususunda aleyhe bir delil olmadığı dikkate alınarak sanık ...'in hırsızlık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Sanık ...'ın teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunun tamamlanması ve olay sonrası yakalanmayıp, müştekinin şikayeti üzerine soruşturma sırasında polise veya müştekiye giderek cep telefonunu veya cep telefonunun bedelini vermesi halinde tamamlanmış hırsızlık suçundan etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nin 168/1 maddesi uyarınca cezasından 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği için alt sınır aşılarak 4 yıldan başlayan cezaya göre 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği, teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda müştekinin cep telefonunun kendisine verildiği halde,

sanığın tamamlanmış suça göre daha fazla yani 3 yıl hapis cezası almasının adil olmadığı ve TCK'nin 35/2 maddesine göre cezadan 1/4'ten 3/4'e kadar indirim yapılabileceği gözönüne alındığında suç yolunda katedilen teşebbüsün derecesine göre oluşan bu adaletsizliği gidermek için sanığın cezasından TCK'nin 35/2 maddesi uyarınca en az 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği görüşündeyiz.