Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/26508 K.2016/6032

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde 8 yaşında olan mağdura atanan zorunlu vekilin, sanığın cezalandırılmasını talep etmesine rağmen davaya katılma isteğine ilişkin beyanının bulunmadığı ve yargılama sırasında bu konuda herhangi bir karar verilmediği ancak; süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösteren mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla; mağdur vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

1) Sanık hakkında katılana karşı 2014 yılı Eylül ayı içerisinde işlediği iddia edilen silahla basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılana karşı 27.09.2014 tarihinde işlediği iddia edilen basit yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın ve sanığın olayın hemen ardından kollukta alınan beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın, suç tarihinde 8 yaşında olup beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılana karşı üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınarak, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,