Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/26774 K.2016/8606

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa, müşteki Hüseyin'deki yaralanmanın derecesine,meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına, suç aletinin niteliğine, elverişliliğine, atış mesafesine, hayatı bölgenin seçilmiş bulunmasına ve içinde bulunulan ruh haline göre eylemin "kasten öldürmeye teşebbüs etmek" olduğu gözetilmeyerek, suç vasfının hatalı değerlendirmeyle "kasten yaralama" olarak kabul edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi

2) Sanık ile eşinin emekleri sonucu yapılan ve sanığın zilyetlik hakkının İlçe Kaymakamlığı'nca da tesbit edildiği evinden, kış günü eşyaları ile birlikte üstelik oğlu, gelini ve müşteki kayınpederi gibi yakın akrabaları tarafından kapı önüne atılma eyleminin doğurduğu haksız tahrik altında atılı suçu işleyen sanık hakkında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin makul oranda yapılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde asgari hadden indirim yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3) Kabule göre, kayınpederi olan müştekinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca sanığın üst soyu olmamasına rağmen, sanığa verilen temel cezada TCK'nin 86/3-a maddesinin uyarınca artırım yapılması,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,