Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/28229 K.2016/7693

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan n'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

a) Sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasında olay günü eşi olan katılan ile temizlik meselesinden kaynaklı tartıştıklarını, tartışma esnasında katılanın evi terketmek için eşyalarını toplamaya başladığını, katılanı sakinleştirmeye çalıştığını, kolundan tutup oturtmaya çalıştığını, akabinde aralarında arbede çıktığını beyan etmesi, kavga olayının karşılıklı olması ve sanık hakkında tanzim olunan 09.09.2014 tarihli adli raporda darp bulgusunun mevut olması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK 53' ün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-2-