Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/28798 K.2016/9789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, temyizin süresinde kabulü ile temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanığın üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ile müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanıklar Nihat ve Necati'nin kendisine vurduğunu beyan ettiği, kovuşturma aşamasında müştekiye ulaşılamadığından ifadesi alınmadan yokluğunda karar verildikten sonra, 07.02.2014 tarihli dilekçesinde olay sırasında kendisine sanık ...'nin vurduğunu, sanık ...'ın kendisine vurmadığını ve şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında müştekinin beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,