Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/29492 K.2016/9617

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ...'ın temyiz dilekçesinin içeriğine göre vaki temyiz isteminin hakkındaki mahkumiyet hükmüne hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi nedeniyle katılanda hem kemik kırığı, hem yaşamını tehlikeye sokan durum meydana gelmiş olmakla, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren suç olan, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince ceza tayini gerektiren TCK'nin 87/1-d-son maddesinin tatbikinden sonra katılanın vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması, suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın tarlasındaki çöpleri katılanın tarlasına attığı iddası üzerine başlayan ve katılan sanıkların karşılıklı hakaret ettikleri ve katılanın sanığı ittirerek yere düşürmesi üzerine sanığın yerden aldığı taşı katılana atması sonucu yaralandığının kabul edildiği olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,