Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/29803 K.2016/11345

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yaşı küçük katılanlar velisinin, 05/06/2014 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan ettiği görülmekle, katılanlar zorunlu vekilinin kararı temyiz etme hakkının olduğunun belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkındaki 08/01/2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın temyiz talebine binaen yapılan incelemede;

Sanığın, 23/01/2015 tarihinde tebellüğ ettiği gerekçeli kararı, 19/03/2013 tarihinde temyiz ettiği, bu şekilde 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CUMK'un 310/1 maddesinde düzenlenen bir haftalık temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakla, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü ile ile ilgili olarak, 20/02/2015 tarihli ek karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Tayin edilen cezaların tür ve miktarına göre, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı kanun ile 5320 sayılı kanununa eklenen geçici 2.madde ile yapılan değişiklik uyarınca sanığa doğrudan verilen adli para cezalarının kesin olup temyizinin mümkün olmadığı ve temyiz isteğinin reddine dair kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine dair 20/02/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olarak katılanlar vekilinin temyiz talebine binaen yapılan incelemede: