Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/3064 K.2015/5155

Kasten yaralama suçundan sanık R.. Ö..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1-3-e, 87/1-d, 39, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sonuç olarak CMUK'un 326/son maddesi gereğince, 7 ay 15 gün hapis olarak cezalandırılmasına,

cezasının aynı kanunun 50/1-f maddesi uyarınca hükmedilen cezasının yarısını geçmemek ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine dair, Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2012 tarihli ve 2012/534-1008 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu ve şartla tahliye tarihinin 27/07/2017 olması itibariyle seçenek tedbirin infazının yapılamadığından bahisle tedbirin kaldırılması yada değiştirilmesi yönünde Silivri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün talepte bulunması üzerine,

hükmedilen hapis cezasının aynen infaz edilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 09/07/2014 tarihli ek kararına vaki itirazın reddine dair mercii Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2014 tarihli ve 2014/854 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.12.2014 tarih ve 2014/22706 – 75214 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2014 tarih ve 2014/417345 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Hükümlü hakkında tesis olunan kamuya yararlı işte çalışma tedbirine ilişkin hükmün infazının, hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar bekletilebileceği gözetilmeksizin hükümlünün infazı sırada bekleyen hapis cezaları bulunduğu şeklinde yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının aynen infazına yönelik karar tesisinde isabet bulunmadığı,

kaldı ki 5237 sayılı Kanun’un 50/7. maddesindeki “Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran tedbirin değiştirilebileceği cihetle itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine dair karar tesisinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.