Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/31094 K.2016/13559

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın mağdur ...'i silahla duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi şeklinde yaralaması nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b,son maddelerinin gerektirdiği cezanın alt sınırının sekiz yıl olması nedeniyle sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği yönündeki usul kuralına uyulmayarak 5271 sayılı CMK”nin 150/3 maddesine muhalefet edilmesi,

2)Sanığın soruşturma aşamasında alınan 10.03.2008 tarihli kolluk savunmasında "mağdurların kendisine vurduğunu," 11.03.2008 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında "mağdurlarla arasında geçen bir takım olayları anlatarak aralarında husumet bulunduğunu, 03.03.2008 günü saat 14.00/15.00 sıralarında .... isimli kişinin kullandığı aracın içinde mağdurlarında bulunduğunu ve aracın üzerine sürüldüğünü,yine mağdurların kendisine vurmaya başladığını", kovuşturma aşamasında alınan 28.05.2008 ve 09.02.2011 tarihli beyanında da önceki beyanlarını tekrar ettiğini ifade etmesi karşısında, sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar,

kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,