KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/31530 E., 2016/12282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Sanığın mahkumiyetine, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi ile yaptığı temyiz başvurusunun 7201 sayılı Tebligat Kanunun 32/2. maddesi uyarınca süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,
1) Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE;
2) Sanık hakkında mağdur ...' ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık savunması ve dosya kapsamına göre sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet olup olay günü bu nedenle çıkan tartışmada sanığın da yaralandığının anlaşılması ve mahkemenin kabulü karşısında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/31530, K. 2016/12282, 23 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama