KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/31602 E., 2016/13363 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyetlerine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ... karşı görevli memura direnme ve kamu görevlisine karşı hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararların temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ... karşı görevli memura direnme ve kamu görevlisine karşı hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Görevli memura direnme suçu yönünden, birden fazla kişi ile birlikte silahla işlenmesi nedeniyle sanık ... hakkında TCK'nin 265/3-4 maddelerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığında, kamu görevlisine hakaret yönünden birden fazla mağdura karşı işlenmesi nedeniyle sanık ... hakkında TCK 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/31602, K. 2016/13363, 6 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama