Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/31949 K.2016/11154

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında, mağdur ...' ı silahla nitelikle kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığın eylemini mağdurdan gelen haksız hareketin etkisiyle gerçekleştirdiği, sanık hakkında bu nedenle, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaanın kabulüyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanıklar Kubilay ve Sinan hakkında, mağdur ...'ı silahla basit kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa, mağdur ve tanık Sadettin'in soruşturma aşamasındaki beyanlarına, mağdurun alınan adli raporuna göre, sanıkların mağduru 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan tabanca kabzası ile vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle “olayda silah kullanıldığına dair delil bulunmadığından” bahisle sanıkların eyleminin, TCK'nin 86/2 maddesi kapsamında kaldığı kabul edilip