Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/32100 K.2016/11662

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Müştekinin soruşturma aşamasında; 20 yıldır evli olduğu eşinin, kendisini sürekli dövdüğünü, daha önceki tarihlerde de polise müracaat ettiğini, olay tarihinde de saat 00.30 sıralarında eşinin evde alkol alıp kendisine hakaret edip elleri ile kendisini darp etmeye başladığını, kafasına yüzüne yumruk ile vurduğunu, pense ile iki dişini kırıp ikisini de söktüğünü beyan etmesine göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 96/2-b maddesindeki eziyet suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Müşteki hakkındaki Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04/07/2014 ve 31/03/2015 tarihli adli raporlarında diş kırığı ilgili kemik kırığı skorlaması yapılmadığının bildirildiği halde; müştekinin yeniden adli raporu alınırken müştekideki diş kaybının işlev kaybı veya zayıflamasına neden olup olmadığı yönünde görüş sorulması gerektiği halde; bu yönde rapor alınmadan ve adli tıp uygulamaları ile Dairemizin yerleşik içtihatlarında diş kırığının kemik kırığından sayılmadığı hususu nazara alınmadan sanığın cezasından TCK'nin 87/3. maddesine göre artırım yapılması,

b) Sanığın cezasından TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılırken ise; '1 yıl 12 ay 15 gün hapis cezası' yerine, '2 yıl 15 gün hapis cezası' şeklindeki uygulamayla sanığa fazla ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,