Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/33138 K.2016/12855

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir." hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun ağır (6) derecede kemik kırığına ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasından ötürü iki nitelikli halden dolayı sanık hakkında belirlenecek temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmaması,

b) Sanığın aşamalarda mağdur tarafından yolunun kesilmesi, hakaretler ve tehditlerde bulunulması ve aracına taş atılması nedeniyle paniğe kapıldığını ve olay yerinden kaçmaya çalışırken mağdurun yaralanmasına neden olduğunu savunmasına ve mağdurun sanığa ait araca taş atarak zarar verdiği yönündeki kabule karşın sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,