Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/33249 K.2016/14633

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların 5.2.2014 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı, yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 24.2.2014 ve 27.2.2014 tarihinde temyiz dilekçesi verdikleri anlaşılmakla, sanıkların temyiz talebinin 1412 sayılı yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'u yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması

durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 193. ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi,

b) Kabule göre; Tanıklar ... ve ...'in katılan ile iş arkadaşı olması, sanığın kollukta alınan ayrıntılı ifadesinde kendisine katılanın da içinde bulunduğu 4 kişilik bir grubun saldırdığını beyan etmesi, olay nedeniyle sanığın da basit tıbbi müdahale ile iyileşemez ve vücutta kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ve dosya kapsamına göre de ilk haksız hareketin hangi tarafın haksız eylemi ile başladığı konusunda yeterli açıklığın bulunmaması karşısında, şüpheli kalan bu hal gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğnin düşünülmemesi suretiyle takdirde hata neticesinde yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,

c) Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,