Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/33493 K.2016/3229

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 06.10.2015 tarihli, 2015/318 E, 2015/546 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddi kararının istem gibi ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.