Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/33888 K.2016/1907

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Edremit ...

Sulh Ceza Mahkemesinin 22/10/2010 tarihli ve 2008/374 Esas, 2010/437 sayılı Kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle önceki hükmün açıklanarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Edremit ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli ve 2014/612 Esas, 2014/478 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.10.2015 tarih ve 2015/... – ... sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2015 tarih ve 2015/352484 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı ve denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı, aynı maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla yeni suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı dikkate alınarak,

sanığa yüklenen kasten yaralama suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddelerine göre lehe olan 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının, suçun işlendiği 27/08/2004 tarihinde işlemeye başlayıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/12/2010 tarihi itibariyle durduğu, kesin olarak verilen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 30/11/2012 günü yeniden işlemeye başlayarak suç ve hükmün açıklandığı 25/12/2014 tarihleri arasında dolduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde;

isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanığın suç tarihinde 15 yaşında olduğu anlaşılmakla; lehine olan 5560 sayılı yasa ile değişmeden önceki Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/6. fıkrası gereğince; çocuğun denetimli serbestlik süresi içinde işlediği hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi halinde, geri bırakılan hükmün açıklanacağı, somut olayda hükmün açıklanmasına neden olan mahkumiyetin adli para cezasına ilişkin olduğu ve bu mahkumiyet nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de. 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." ve atıfta bulunulan anılan Kanun'un 106/11. maddesinde yer alan "İnfaz edilen hapsin süresi veya kamuya yararlı işte çalışmanın, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir.

Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir." şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, hükmolunan kararda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi, hususlarının da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine.