Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/34595 K.2016/13928

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında olay günü katılan ile kül tablası meselesinden dolayı tartıştıklarını ve katılanın elindeki tığ ile üzerine doğru geldiğini beyan etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında tanıklar ...,.... dinlenerek ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiği gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) derece olmasına rağmen temel ceza üzerinden TCK'nin 87/3. maddesine göre TCK'nin 3. maddesi gereği işlenen fiilin ağırlığı ile orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde cezanın (1/3) oranında artırılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Mahkemece alınan savunmasında suçunu kabul eden sanığın ayrıca pişman olduğunu açıkça dile getirmesi karşısında sanığın hangi davranışlarının pişmanlık göstermediğine delil teşkil ettiği hususu mahkemece belirtilmeden eksik gerekçe ile 5237 sayılı TCK' nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair yazılı hüküm tesisi,

4) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK' nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,