Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/4277 K.2015/8169

Kasten yaralama suçundan sanık M.. G..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi delaleti ile 87/3, 29/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2009 tarihli ve 2007/209 Esas, 2009/384 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.01.2015 tarih ve 2014/1174 – 2674 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.01.2015 tarih ve 2015/23405 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 1) Sanık hakkındaki kişiye hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesi neticesinde verilen, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 26/02/2014 tarihli ve 2012/2298 Esas, 2014/2407 sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, dosya kapsamında katılanla ilgili alınan raporlarda katılanda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanma meydana geldiğinin ve sol ayak ikinci parmak proksimal falanks distalinde nondelapse kırığı oluştuğu belirtilmesine rağmen dosya içerisinde bulunan katılanın,

sanığa ait işyerine hastaneye gitmek amacıyla vizite kağıdı almak için verdiği 30/03/2006 tarihli başvurusunda Buldan'daki evinde dam aktardığı sırada damdan düştüğünü belirtmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyeti cihetine gidilmesinde,

2) Kabule göre de, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken öncelikle 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesi gereğince belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanun'un 87. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde usul ve yasa hükümlerine aykırı karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.