KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/4800 E., 2015/23959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinee yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/3 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken cezanın "1 yıl 1 ay 15 gün" yerine "10 ay 15 gün" olarak hesaplanması ve devamında TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında "9 ay" yerine "7 ay" olarak belirlenmesi ve bu miktar üzerinden TCK'nin 50/3 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sonucu "5.400 TL" yerine "4.200 TL" adli para cezası ile cezalandırılmaları suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine mevcutlu olarak adliyede hazır edilen suça sürüklenen çocukların, ifade alma işlemi başlamadan önce adliye koridorunda bekledikleri sırada tuvalete gitme bahanesi ile kaçmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, TCK'nin 292/1. maddesinde suçun failine ilişkin olarak öngörülen hükümlü veya tutuklu olma koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/4800, K. 2015/23959, 7 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama