Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/5401 K.2015/9176

Kasten yaralama suçundan sanık A.. Ç..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık H... Ç...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair, İstanbul Anadolu 20. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2013 tarihli ve 2012/987 esas, 2013/395 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.01.2015 tarih ve 2014/2058 – 5369 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2015 tarih ve 2015/34234 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre; sanık A.. Ç..'a isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında kalan basit yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olmasına nazaran, katılan Y... Y...’nin 03/12/2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek; sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi hükmünce düşürülmesine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında,

Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği hallerde dahi, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08/05/2013 tarihli ve 2013/7185 esas, 2013/18774 sayılı kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2013/15 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği bu bağlamda, dosya kapsamına göre sanık H..

Ç...'a yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2.maddesi kapsamında kalan kasten yaralamaya teşebbüs suçunun takibinin şikayete tabi olduğu cihetle, mağdur sanık L...

H...'in 03/12/2012 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek; sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi hükmünce düşürülmesine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde karar tesisinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebinin içeriğinde sanık H... Ç... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itiraz üzerine itiraz merciinin itirazı esastan incelemesi gerektiği belirtilerek, sanık H...

Ç... hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesi gerektiği belirtilmesine karşın, itiraz mercii olan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2014 gün ve 2014/1141 D.iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla; bu hususunun da, kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine.