KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/5567 E., 2015/20411 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/253615
- Mahkemesi
- Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 07/03/2013
- Numarası
- 2012/403 (E) ve 2013/239 (K
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazla ilgili olarak itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, temyiz incelemesi sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.
Sanığın, müştekiyi silahla yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/5567, K. 2015/20411, 15 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama