Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/565 K.2015/19111

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar .. ve ... haklarında, mağdur ....'e yönelik iştirak halinde bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;

6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle karar kesin nitelikte olup, temyizi kabil bulunmadığından, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar.... ve ... haklarında, mağdur ....'e yönelik iştirak halinde bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Mağdur...'in alınan beyanlarında; olay sırasında arkadan bıçaklandığını, kendisini bıçaklayanı görmediğini beyan etmesi, mağdurun sanıklar tarafından bıçaklandığını gören herhangi bir tanığın bulunmaması ve sanıkların suçlamayı reddeden savunmaları nazara alındığında, ...'e yönelik bıçakla yaralama suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde bulunmadığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesine göre TCK'nin 53/1-c madesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,