Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/5693 K.2015/28504

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık M.. Y.. hakkında basit kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 10/04/2013 tarih ve 2011/129 Esas- 2012/587 Karar sayılı ek kararın isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanıklar Ç.. Ç.., A.. D.., İ.. T..'ın haklarında, kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı, velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceklerine karar verilirken, diğer kişiler hakkındaki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkilerini kullanmaktan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,