KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/7348 E., 2015/22010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/289599
- Mahkemesi
- Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/06/2013
- Numarası
- 2013/82 (E) ve 2013/368 (K
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm hakkında:
6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK'nin 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 20 gün adli para cezasının, TCK'nin 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL.'den paraya çevrilmesinde 400,00 TL. adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 80,00 TL. adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler hakkında:
Sanığın, katılan F.. Ç..'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesinde belirtilen, "Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.” hükmü karşısında, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya kapsamına uygun şekilde ilk önce katılanların, sanığa vurmaları üzerine sanığın katılanları yaraladığının kabul edilmesine rağmen, yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/7348, K. 2015/22010, 24 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama