Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/10088 K.2017/4393

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, katılan ...’e karşı kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında, katılan ...’e yönelik kasten basit yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında, katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

a) Sanığın katılana yönelik yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanma eylemini silahtan sayılan vasıta ile işlememiş olmasına rağmen, sanık hakkında hüküm kurulurken kararda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 86. maddesinin 3. fıkrasına giren hallerden olduğu belirtilmek suretiyle, 86/1, 87/1-c, 87/1-son maddelerinin uygulanması ile sanık hakkında 5 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanığın eylemi ile katılan ...’in hem kemik kırığına, hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,