Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/10135 K.2017/5536

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 26.07.2012 tarihinde sanık ile müşteki arasında başka bir kavganın yaşandığı, bu kavgada müştekinin sanığı bıçakla, sanığın da müştekiyi tüfekle yaraladığı, bu olaydan altı gün sonra sanığın kardeşini dershane önünde beklediği esnada müştekinin yanında tanık ... ile birlikte sanığın yanına geldiği, durumdan endişe duyan sanığın müştekiye bıçak gösterip gelmemesini söylediği, müştekinin yanında bulunan arkadaşı tanık ... ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sanığın da olay yerinden ayrıldığı, az sonra yolda sanık ile müştekinin yeniden karşılaştığı, sanığın kullanmış olduğu motosikletini durdurup beklediği,

müşteki ...'in demir çubukla sanığın üzerine gelip sanığın sırtına vurduğu, sanığın da elindeki bıçakla katılanı hayati tehlike geçirir şekilde yaraladığı olayda kabulün de bu yönde olmasına göre, sanık ile müşteki arasında olay öncesine dayalı ciddi husumet bulunmasına, müştekinin bu husumet nedeniyle her fırsatta sanığın üzerine gitmesine,

somut olayda da müştekinin demir çubukla sanığa saldırıp sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasına göre, sanığın kendisini demir çubukla yaralayan katılana yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 25/1 ve 27/2. maddelerinde öngörülen meşru savunma koşulları kapsamında kalıp kalmadığının karar yerinde değerlendirilmemesi,