Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/11341 K.2017/6463

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair 11/03/2016 günlü ek kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'i yaralama ve mala zarar verme eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın ve katılanın temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’i yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Sanığın üzerine atılı kasten basit yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı, 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK’nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulması ve sonuçsuz kalması halinde yargılamaya devam edilerek hükmün kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin, CMUK'un 305/1 maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,