Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/1136 K.2016/17332

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi üzerine verilen kararların 5560 sayılı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5352 sayılı Kanunun 13/A maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5560 sayılı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5352 sayılı Kanunun 13/A maddesinin, 5237 sayılı TCK dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkumiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilmesi imkanını getirdiği, hükümlünün yasaklanmış hakların geri verilmesi yönündeki talebi üzerine,

mahkemece 5352 sayılı Kanunun 13/A maddesindeki, mahkum olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçip geçmediğinin, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işleyip işlemediğinin araştırılması ve hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürüp sürdürmediği hususunda oluşacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet hükmünde 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince verilmiş herhangi bir kısıtlama olmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükümlünün talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Hükümlü hakkındaki mahkumiyet hükmünün 03.07.2012 tarihinde infaz edilmesi nedeniyle her ne kadar yasaklanmış hakkın geri verilmesi kararı verilmesine yer olmadığına dair karar tarihi itibariyle mahkumiyet hükmünün infazından itibaren üç yıllık süre geçmemiş ise de, temyiz inceleme tarihi itibariyle infazdan itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması ve hükümlünün adli sicil kaydından da bu süre zarfında yeni bir suç işlemediğinin anlaşılması karşısında, 5352 sayılı Kanunun 13/A-1,b maddesi uyarınca hükümlünün hayatını iyi halli sürdürüp sürdürmediği hususunda oluşacak kanaatin sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,