Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/12251 K.2017/6180

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'i kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin itiraz olduğu belirtilmekle, itiraz merci tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık ve arkadaşları ..., ..., ... ve...’nın bir tarafta, müşteki ve arkadaşları ... ve ...’un ise karşı tarafta yer aldığı iki grup arasında meydana gelen kavga olayının başlangıcına ilişkin olarak tarafların farklı anlatımlarda bulunması ve kabulün de olay tarihinde gerçek sebebi tam olarak anlaşılamayan tartışma sırasında sanığın müştekiyi bıçak ile yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığı şeklinde olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere,

ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı şüpheye yer bırakamayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b) " Sanığın duruşmadaki hal ve tavırları ile bir daha suç işlemeyeceği hususunda vicdani kanaate varılması " gerekçesi ile sanık hakkında müştekiler ... ve ...'i kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın " suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 62/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,