Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/12329 K.2017/11980

Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık hakkında silahla yaşamsal tehlike oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in av tüfeği ile mağdur ...'in göğüs ve batın bölgesine 2-3 el ateş etmek suretiyle yaraladığı ve yaralanmanın toraksa ve batına nafiz, hemotaraksa, karaciğer ve kolonda laserasyona neden olarak mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu olayda; suçta kullanılan silahın niteliği, hedef alınan vücut bölgesi ve meydana gelen yaralanmalar dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanığın cezasında, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken, gerekçeli kararda 1/3 oranında indirim yapıldığı belirtilip hesapta buna göre yapıldığı halde, kısa kararda TCK'nin 29. maddesine uygulanırken indirim oranının 1/4 olarak belirtilmesi sureti ile hükümde karışıklığa neden olunması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,