Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/12700 K.2017/5937

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanıkların temyiz dilekçeleri içeriklerinden kendileri hakkındaki mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın cezasından "sanığın eylemini karşılıklı tartışma sırasında gerçekleştirdiği ve buna ilk haksız hareketi ile sebebiyet veren tarafın tam olarak tespit edilemediği" gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, (1/2) oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nın cezasından "sanığın eylemini karşılıklı tartışma sırasında gerçekleştirdiği ve buna ilk haksız hareketi ile sebebiyet veren tarafın tam olarak tespit edilemediği" gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, (1/2) oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,