Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/12718 K.2017/6462

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Kavga sırasında sanığın da yaralanmış olması ve dosya kapsamındaki delillerden kavgaya hangi tarafın haksız hareketi ile sebebiyet verdiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı ve Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın katılan ...’ı yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralaması eyleminde, dairemiz uygulamalarına göre yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın TCK’nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi ile belirlenmesi,

c) Sanığa CMUK'un 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,