Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/1307 K.2016/16023

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdur ...'nun duruşma aşamasında alınan beyanında sanık eşiyle tartışma yaşadığını, karşılıklı birbirlerini darp ettiklerini, hakaret sözleri sarf ettiklerini beyan etmesi ve bu beyanların sanık savunması ile benzerlik gösteriyor olması karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suçun işleniş biçimine, suçun işlendiği yer ve zamana, mağdurda meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre cezanın alt sınırdan makûl ölçüde uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekir ise de, mağdurun yaralanması hakkında aldırılan ve darp cebir izine rastlanmadığını belirtir rapor içeriği ile sanığın suçu aydınlatıcı nitelikteki samimi savunması gözönüne alındığında, adalet duygularını zedeleyecek ve 5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,