Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/13362 K.2017/8968

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur sanık ... müdafiinin, mağdur sıfatına yönelik olarak temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun, 31/01/2014 tarihli celsede alınan beyanında, "sanığa ilişkin şikayetinden vazgeçtiğini" beyan etmesine göre, "katılan" sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Mağdur sanık ... müdafiinin, sanık sıfatına yönelik olarak temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin, mahkeme tarafından zorunlu müdafii olarak atandığı, sanık ile müdafii arasında vekaletname ilişkisi bulunmadığı, müdafii ücretinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 6 numaralı fıkrasındaki "...sanığa ceza verilmesine YER OLMADIĞINA," şeklindeki cümlenin