Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/13442 K.2016/16508

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 151/1, 62/1 (iki defa) ve 52/2. (iki defa) maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/268 esas, 2015/324 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.06.2016 tarih ve 2015/6912 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.07.2016 tarih ve 2016/280803 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan kararda sanığın müşteki ...'ya cep telefonu atması sonucunda, müştekinin yaralanması ve müştekiye ait telefonun zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda kasten yaralama suçunun yanında mala zarar verme suçundan da hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilemeyeceği, 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima hükümleri uyarınca sadece daha ağır cezayı gerektiren suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği cihetle, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: